|
|
|
|||
|
Przemówienie Ojca Świętego Jana Pawła
II, które miało być wygłoszone do członków Klubu
Inteligencji Katolickiej podczas Pierwszej Ogólnopolskiej Pielgrzymki do
Rzymu w dniu 6.02.1997. 1. Serdecznie witam przybyłych z Polski przedstawicieli Klubów Inteligencji Katolickiej. Cieszę się z tego spotkania i z waszej obecności w Rzymie. Bardzo was proszę, abyście pozdrowili również tych wszystkich, którzy pozostali w Kraju i nie mogą być z nami tu obecni. Okazją do naszego spotkania jest między innymi obchodzone niedawno, bo na jesieni ubiegłego roku, czterdziestolecie istnienia ruchu katolików świeckich w Polsce zrzeszonych w Klubach Inteligencji Katolickiej. Jak wiemy powstał on po wydarzeniach październikowych 1956 roku, napotykając na drodze swego rozwoju i działalności liczne przeszkody ze strony komunistycznego systemu. Do pamiętnego sierpnia 1980 roku było obecnych w Polsce zaledwie pięć zaledwie klubów: w Warszawie, Krakowie, Toruniu, Poznaniu i we Wrocławiu. Na przestrzeni swego pierwszego ćwierćwiecza Kluby Inteligencji Katolickiej brały aktywny udział w życiu Kościoła poprzez upowszechnianie dorobku Soboru Watykańskiego II, społecznego nauczania Kościoła, a także organizowanie i popieranie dzieł charytatywnych. Chciałbym także zwrócić uwagę na działalność formacyjną, urządzanie prelekcji, spotkań, działalność wydawniczą, jak również zaangażowanie się w sprawę polskiej rodziny. Pragnę podkreślić także wkład Klubów Inteligencji Katolickiej w życie kulturalne oraz społeczne Kraju. 2.Te bogate, często naznaczone trudnymi zmaganiami doświadczenia
zdobyte w przeszłości winny stanowić zachętę i
cenny punkt odniesienia dla współczesnych wysiłków, jakie
podejmujecie już w warunkach odzyskanej wolności. Wydaje się,
że ruch Klubów Inteligencji Katolickiej ma i dzisiaj do odegrania ważną
misję na niektórych zwłaszcza obszarach chrześcijańskiej
i obywatelskiej aktywności. Pragnę wspomnieć tylko niektóre:
uczenie własnym przykładem uczestnictwa w życiu publicznym
pojmowanego przede wszystkim jako służba człowiekowi;
ukazywanie działalności politycznej, rozumianej jako chrześcijański
obowiązek i troska o dobro wspólne, bez szukania osobistych korzyści.
Ważne jest również kształtowanie umiejętności
publicznej obrony wartości chrześcijańskich w życiu
społecznym. Doświadczenia, jakie ruch Klubów Inteligencji
Katolickiej już posiada, mogą okazać się bardzo
przydatne w prawdziwym dialogu z ludźmi poszukującymi sensu
życia, czy też pomocne w dążeniu do zmiany nastawień
wobec religii i Kościoła u tych, którzy posiadają zbyt
uproszczone wizje chrześcijaństwa. Przed Kościołem stoi dzisiaj wielka misja ewangelizacji. W tym ewangelizacyjnym zrywie nie może zbraknąć katolików świeckich, którzy mają tu swoje określone miejsce. Zadaniem waszym jest: ...<<uświęcenia świata na kształt zaczynu, od wewnątrz niejako... Jesteście powołani do tego, aby czynić obecnym i aktywnym Kościół w takich miejscach i takich okolicznościach, gdzie jedynie przy waszej pomocy stać się może solą ziemi>> (por LG,31.33). W obliczu zbliżającego się Jubileuszu 2000 Roku te wyzwania nabierają szczególnego znaczenia. Sprostać im można tylko poprzez osobiste świadectwo każdego z was. Dlatego życzę Klubom Inteligencji katolickiej w Polsce, aby troszcząc się o formację duchowa i intelektualną swoich członków, powiększały szeregi o autentycznych świadków wiary i dojrzałych obywateli, których tak bardzo potrzebuje Kościół i nasz Kraj. Błogosławię wam tu obecnym i wszystkim członkom Klubów Inteligencji Katolickiej w Polsce. |
||||
